Trier, stad aan de Moezel  / Trier Arrangementen
Mijmeren over de Romeinen, flirten tot aan de Rococo '

Die Mosel' ofte de Moezel ontspringt in de Vogezen en vormt verder een stukje grens tussen Luxemburg en Duitsland.

De naam Moezel roept bij ons meteen beelden op van groene meanders tussen Trier en Koblenz. Daar duikt de rivier de Rijn in. Op ons netvlies verschijnen wijnstokken op de hellingen.

Trier gaat er prat op de oudste stad van Duitsland te zijn. Zo'n 50 jaar voor Christus zwalpte Julius Caesar rond in onze streken, op zoek naar onderwerpen voor zijn boek 'De bello gallico' (Over de Gallische oorlog).

Trier is de oudste stad in Duitsland, haar geschiedenis omvat meer dan 2000 jaar. Niettemin is Trier een levende stad met toekomst in het geografische »hart van Europa«.

"Augusta Treverorum", het huidige Trier, werd tijdens het bewind van keizer Augustus in 16 v.Chr door de Romeinen in de buurt van een stamheiligdom van de Keltische stam der Treverer gesticht.

In 293 bestemde de keizer Diokletianus de stad, die toen Treveris heette, tot residentie van de keizer en hoofdstad van het Westromeinse rijk.

Trier werd in de 5e eeuw door de Franken veroverd en bij de verdeling van het Karolingische rijk in 870 een deel van het Oostfrankenrijk.
In de 12e eeuw kregen de aartsbisschoppen van Trier ook de wereldlijke macht in handen en namen de titel keurvorsten aan. Zij maakten de stad Trier tot hoofdstad van het keurvorstendom, dat tot aan zijn opheffing bij de overgang van de 18e naar de 19e eeuw tijden van grote bloei en diepe ellende heeft gekend. Na een korte periode onder Frans beheer, werd Trier in 1815 een deel van Pruisen. Na de stichting van de Bondsrepubliek in 1949 behoort Trier tot de deelstaat Rheinland-Pfalz.

Thans is Trier met 100.000 inwoners de hoofdstad van het district Trier, bisschopszetel en universiteitsstad.

Trier is het middelpunt van de wijnbouw langs Moezel, Saar en Ruwer. De stad herbergt bekende, ten dele internationale ondernemingen in de voedings- en genotmiddelenindustrie en in de textiel- en fijnmechanische industrie. Bouwnijverheid en kunsthandwerk behoren ook tot de economische activiteiten in de stad.
De gekanaliseerde Moezel is de transportader voor bulkgoederen en containervervoer. Trier speelt in het vervoer met een industrie-en overslaghaven een vooraanstaande rol. Trier is het koopcentrum voor de bevolking van Eifel en Hunsrück en het nabije buitenland.

Trier is voor gasten uit de hele wereld een reisdoel met vele gezichten, een gewilde stad voor congressen en bijeenkomsten en een uniek vakantieoord. Trier biedt zich aan als uitgangspunt voor tochten langs Moezel en Saar, door de Eifel en de Hunsrück en naar de buurlanden België, Frankrijk en Luxemburg.

Vele monumenten uit de tijd der Romeinen en de keurvorsten getuigen van de indrukwekkende geschiedenis van Trier.
De Porta Nigra, de Kaiserthermen, het amfitheater, de Barbarathermen, de kort geleden uitgegraven Viehmarktthermen en de Römerbrücke beklemtonen het bestaan van een eens prachtige Romeinse stad langs de Moezel. De vele gasten, die jaar in jaar uit de stad bezoeken wordt in Trier een unieke blik op de geschiedenis geboden, waarin verleden en heden vloeiend in elkaar overgaan.

Trier is een openluchtmuseum van de Europese bouwkunst met monumenten uit de Romeinse tijd, voorbeelden van de romaanse en gotische bouwkunst en bouwwerken uit de tijd van Renaissance, Barok en Classisisme. Trier, door de eeuwen heen het centrum van het Moezelland, telt nu naast een universiteit en een H.T.S. ook de Europese Academie voor Beeldende Kunst en de Europese Rechtsacademie binnen haar muren. Trier heeft veel scholen en culturele inrichtingen.

Meer dan 100 sportverenigingen bieden een breed spectrum van sportieve activiteiten. De unieke ligging van Trier verschaft de ideale omgeving voor watersportliefhebbers tot aan wandelaars en mountainbikers toe.
In Trier is sinds 1994 de Europese Academie voor Sport in Rheinland-Pfalz gevestigd.

Van de Porto Nigra tot de Hauptmarkt

'Zwart' is de poort inderdaad. Een meer passende naam kon ze niet hebben.
Rond 180 na Christus maakte ze deel uit van de stadsmuur. De Romeinen hielden de stenen samen met lood en ijzeren haken. Dat alles is in de loop der tijden verdwenen. Anderen konden het ook gebruiken. Toch bleef het bouwwerk rechtop.

In de elfde eeuw kreeg het gebouw een nieuwe functie: het werd een dubbele kerk. Onderaan mocht het gepeupel binnen. De bovenste kerk - dichter bij het hemelrijk - was gereserveerd voor het aanpalende klooster.
Napoleon herstelde de Porta in zijn oorspronkelijke staat. Zeker niet Romeins is de mozaïek van kauwgom op de muur bij de ingang. Modern kunstwerk?

Ten westen van de Porta Nigra staat het Simeonstift. De Romaanse kloostergang, overblijfsel van het oorspronkelijke Stift (klooster), biedt leuke doorkijkjes.
Op het binnenplein kun je een gezellig 'terrasje doen'. Het Städtisches Museum is hier ondergebracht. Je kan er altijd wel een expositie meepikken.